To działanie w formie odgrywania ról pokazuje, jak ważne są otwartość i więź w grupie – uczestnicy przekonują się na własnej skórze, jak to jest być wykluczonym i jak wiele zmienia dobra atmosfera w zespole.

Potrzebne materiały

  • Stoper

Jak to przeprowadzić

  1. Wybierz z grupy od 2 do 5 ochotników (w zależności od liczby uczestników). Poproś ich, aby wyszli z pomieszczenia.
  2. Reszcie grupy rozdaj role. Gdy ochotnicy wrócą, zadaniem grupy jest ich ignorować. Uczestnicy rozmawiają ze sobą, ale nie przekazują ochotnikom żadnych informacji.
  3. Grupa może ignorować ochotników na różne sposoby:
    • odwracając się do nich plecami
    • rozmawiając w mniejszych kółkach i nie zauważając ich obecności
    • zbywając ich albo odchodząc bez żadnej reakcji
  4. Gdy ochotnicy wracają i zabawa się zaczyna, grupa konsekwentnie trzyma się polecenia „ignoruj”, a ochotnicy próbują nawiązać kontakt i zrozumieć, jaka jest ich rola.
  5. Po mniej więcej 10 minutach zakończ działanie i zbierz wrażenia. Zapytaj ochotników, jak się czuli, a przede wszystkim jak to było być traktowanym jak ktoś z zewnątrz.
  6. Podsumowanie: porozmawiajcie o tym, jak to jest być poza grupą, i podkreśl, jak ważna jest wrażliwość na innych, uważne słuchanie i szacunek – nawet gdy poglądy czy postawy się różnią. Chodzi o to, aby każdy czuł się w grupie ważny i swobodny.

Najważniejsze wnioski

  • Działanie pokazuje, jak bardzo wykluczenie potrafi zaboleć.
  • Więź w grupie jest kluczowa dla zdrowej, otwartej atmosfery, w której każdy czuje się szanowany i wysłuchany.

Warianty

  • Zamiana ról: po pierwszej rundzie zamieńcie się rolami. Niech ochotnicy dołączą do grupy, a „osobami z zewnątrz” zostaną nowi ochotnicy. Dzięki temu obie strony doświadczą tego samego z różnych perspektyw.
  • Interakcja bez słów: poproś grupę, aby porozumiewała się wyłącznie mową ciała i gestami, wciąż ignorując ochotników. Wykluczenie staje się wtedy jeszcze bardziej odczuwalne, a całe doświadczenie mocniejsze.
  • Ukierunkowana refleksja: zamiast pytać ogólnie, jak ochotnicy się czuli, poprowadź rozmowę konkretnymi pytaniami: „Co sprawiło, że poczułeś się wykluczony?”, „Jak wpłynęła na Ciebie mowa ciała grupy?”, „Co grupa mogła zrobić inaczej, żeby Cię przyjąć?”.