Celem tego działania jest stworzenie „żywego obrazu” – zastygłej, bezsłownej sceny, która oddaje emocje i atmosferę ważnego momentu.

Potrzebne materiały

  • Duże prześcieradło lub plandeka (jako kurtyna)
  • Dwie osoby prowadzące, które będą trzymać i podnosić prześcieradło
  • Stoper lub minutnik
  • Lista scen do odegrania, zapisana na kartkach

Przykładowe sceny

  • Nikodem spotyka opętaną Lilith (Marię).
  • Szymonowi nie idzie połów, potem przychodzi Jezus i sieci nagle są pełne.
  • Jezus powołuje poborcę podatkowego Mateusza na swojego ucznia.

Jak to przeprowadzić

  1. Podziel uczestników na małe grupy po 3–6 osób.
  2. Wyjaśnij cel i zasady gry.
  3. Każda grupa dostaje inną scenę i ma 5 minut na przygotowanie swojego żywego obrazu. Może użyć prostych rekwizytów, jeśli są pod ręką.
  4. Grupy występują po kolei – jedna ustawia się za kurtyną (trzymaną przez dwie osoby prowadzące).
  5. Gdy grupa jest gotowa, kurtyna opada i odsłania zastygłą scenę.
  6. Grupa musi pozostać zupełnie nieruchomo przez 30 sekund, a widzowie zgadują, jaki moment został przedstawiony.
  7. Gdy pada trafna odpowiedź, kolej na następną grupę.

Warianty

  • Jeśli brakuje miejsca, grupy mogą występować bez kurtyny i po prostu zastygać w pozie na sygnał.
  • Dla większej pomysłowości grupy mogą przygotować dwa powiązane obrazy – jeden sprzed dramatycznego momentu i jeden po nim (na przykład puste sieci i sieci pełne ryb).
  • Po zabawie porozmawiajcie o tym, jak emocje i mowa ciała potrafią opowiedzieć historię bez słów.