Celem tego działania jest stworzenie „żywego obrazu” – zastygłej, bezsłownej sceny, która oddaje emocje i atmosferę ważnego momentu.
Potrzebne materiały
- Duże prześcieradło lub plandeka (jako kurtyna)
- Dwie osoby prowadzące, które będą trzymać i podnosić prześcieradło
- Stoper lub minutnik
- Lista scen do odegrania, zapisana na kartkach
Przykładowe sceny
- Nikodem spotyka opętaną Lilith (Marię).
- Szymonowi nie idzie połów, potem przychodzi Jezus i sieci nagle są pełne.
- Jezus powołuje poborcę podatkowego Mateusza na swojego ucznia.
Jak to przeprowadzić
- Podziel uczestników na małe grupy po 3–6 osób.
- Wyjaśnij cel i zasady gry.
- Każda grupa dostaje inną scenę i ma 5 minut na przygotowanie swojego żywego obrazu. Może użyć prostych rekwizytów, jeśli są pod ręką.
- Grupy występują po kolei – jedna ustawia się za kurtyną (trzymaną przez dwie osoby prowadzące).
- Gdy grupa jest gotowa, kurtyna opada i odsłania zastygłą scenę.
- Grupa musi pozostać zupełnie nieruchomo przez 30 sekund, a widzowie zgadują, jaki moment został przedstawiony.
- Gdy pada trafna odpowiedź, kolej na następną grupę.
Warianty
- Jeśli brakuje miejsca, grupy mogą występować bez kurtyny i po prostu zastygać w pozie na sygnał.
- Dla większej pomysłowości grupy mogą przygotować dwa powiązane obrazy – jeden sprzed dramatycznego momentu i jeden po nim (na przykład puste sieci i sieci pełne ryb).
- Po zabawie porozmawiajcie o tym, jak emocje i mowa ciała potrafią opowiedzieć historię bez słów.